بیان مساله: با کاربرد صحیح سایلن (Silane) بدون نیاز به اچ کردن سطوح سرامیکی با اسید هیدروفلویوریک، اتصال (Bond) مطلوب کششی بین سرامیک و رزین حاصل می گردد. با توجه به اهمیت اتصال سرامیک به رزین کامپوزیتی در دندانپزشکی، امروزه بررسی بیشتر روش کاربردی صحیح سایلن با آزمونهای مناسب تر دیگر ضروری به نظر می رسد.هدف: مطالعه حاضر با هدف مقایسه Interfacial Fracture Toughness سطوح سرامیکی صاف و خشن باندشده با روش صحیح کاربرد سایلن به یک رزین انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 80 دیسک سرامیکی به قطر 10 و ضخامت 2 میلیمتر تهیه گردید. به منظور Surface Treatment از چهار روش مختلف 1) پالیش سطوح سرامیکی تا 1 میکرون،Gritblast (2  با ذرات آلومینای 50 میکرون، 3) اچینگ با اسید 10% HF به مدت 2 دقیقه و Gritblast (4 و اچینگ استفاده شد. (در هر گروه 20 نمونه مورد بررسی قرار گرفت). دیسک های سرامیکی داخل رزین PMMA قرار داده شدند و در ناحیه Adhesive، توسط نوار تفلون پوشانده شدند. یک سوراخ گرد به قطر 3 میلیمتر با زاویه 90 درجه روی نوار تفلون پانچ شد. سطوح سرامیکی Expose مانده، توسط روش بهینه شده کاربرد سایلن، Treat شدند و بعد از کاربرد یک Unfilled Resin، رزین استوانه ای به قطر 4 و طول 11 میلیمتر بر روی آن ساخته شد؛ سپس نمونه ها در دو محیط نگهداری مختلف (گروه :A آب مقطر 37 درجه سانتیگراد به مدت 24 ساعت و گروه :B آب مقطر 37 درجه سانتیگراد به مدت 30 روز) قرار گرفتند (GIC) Interfacial Fracture Toughness با سرعت 1 mm/min اندازه گیری شد. نحوه شکست با استفاده از استریومیکروسکوپ و سطوح شکست با استفاده از میکروسکوپ الکترونی بررسی گردیدند. به منظور تحلیل داده ها از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون Independent-Samples t استفاده شد.یافته ها: مقدار میانگین Interfacial Fracture Toughness به شرح زیر بود:1) گروه A:          4) 379.4±127.8 J/m2±SD، 3) 364.5±169.8، 2) 304.5±109.2، 317.1±114.82) گروه B:           4) 639.9±489 J/m2±SD، 3) 629.3±182.6، 2) 648±185.1، 255.6±134.4بین میانگین میزان GIC گروههای A1 تا A4 اختلاف معنی داری وجود نداشت .(p<0.05) اما میانگین میزان GIC در گروه B1 به طور معنی داری با گروههای B2،B3  و B4 اختلاف داشت (p<0.05)؛ همچنین افزایش قابل ملاحظه ای در میزان GIC در گروههای اچ شده و  Gritblastشده بعد از 30 روز نگهداری در آب مقطر 37 درجه سانتیگراد وجود داشت .(p<0.05) نحوه شکست به طور غالب به صورت Interfacial و یاCohesive  در رزین بود.نتیجه گیری: روش آزمون اندازه گیری Fracture Toughness مورد استفاده در این تحقیق می تواند برای ارزیابی ناحیه Adhesive در سیستم های سرامیک- رزین مناسب باشد و در صورت استفاده از روش مناسب کاربرد سایلن، گیر میکرومکانیکال با Gritblast نمودن سطوح سرامیکی بدون نیاز به اچ کردن سطوح سرامیکی با HF کافی است.

سابقه و هدف: با توجه به اهمیت ترمیم دندان های مولر بعد از اندو، هدف از این مطالعه آزمایشگاهی تعیین استحکام در برابر شکست دندان های مولر اندوشده پس از ترمیم با یک نوع کامپوزیت رزین مستقیم تحت تاثیر نیروهای بازسازی شده جویدن بود.مواد و روش ها: در این تحقیق مداخله ای موازی، یک صد و هفده دندان مولر پایین انسان انتخاب شدند. برای نمونه ها درمان ریشه انجام شد. دندان ها ابتدا به 3 گروه 39 تایی براساس نوع تهیه حفرات مختلف تقسیم شدند: MOD وسیع، MOD وسیع به اضافه کوتاه کردن کاسپ های لینگوال (CCL) و MOD وسیع به همراه کوتاه کردن کاسپ های باکال و لینگوال (CCBL). گروه کنترل شامل 13 عدد دندان سالم بود. پس از ترمیم توسط یک کامپازیت قابل تراکم (Tetric Ceram HB)، هر گروه به 3 زیر گروه 13 تایی تقسیم و تحت چرخه های نیرو در دستگاه دهان مصنوعی قرار گرفتند، به ترتیب: بدون هیچ چرخه، یک میلیون و دو میلیون چرخه. سپس نمونه ها در دستگاه اینستران با سرعت 5mm/min تحت نیروی فشاری شکسته شدند. برای مقایسه میانگین استحکام در برابر شکست گروه های آزمایشی و کنترل از آنالیز واریانس و تست دانکن استفاده شد (a=0.05).یافته ها: نتایج بررسی حاضر نشان داد که دو متغیر تهیه حفره و زمان بر یکدیگر تاثیر متقابل آماری داشتند (P<0.05). همچنین در حفرات MOD بالاترین استحکام شکست بلافاصله بعد از ترمیم مشاهده شد (P<0.05)(338.292 kgf) که اختلاف آماری قابل ملاحظه ای با گروه های چهار (249.8691 kgf) و هشت ساله (210.208 kgf) داشت. کمترین میزان استحکام شکست مربوط به گروه CCBL در ابتدای ترمیم بود (P<0.05)(239.65 kgf). همچنین بالاترین میزان استحکام شکست به گروه CC-L بعد از چهار (269.959 kgf) و هشت سال (290.892 kgf) مربوط بود (P<0.05). در بین تمام گروه ها، گروه کنترل (دندان های سالم) بالاترین میزان استحکام شکست نشان داد (346 kgf).نتیجه گیری: ترمیم های ادهزیو کامپازیت رزین در دندان های مولر زمانی که کاسپ لینگوال دندان کوتاه شود می توانند تا چهارساله پس از ترمیم استحکام در برابر شکستی معادل دندان دست نخورده را دارا باشند.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

امروزه انواع مختلفی از سیستم های روکش تمام پرسنلی در بین این انواع (Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen Germany) In-Ceram  از موقعیت ویژه ای برخوردار است. زیرا دارای زیبایی کافی و استحکام مناسبی می باشد.در این مطالعه، استحکام خمشی (Flexural Strength) ماده In-Ceram Core مورد ارزیابی قرار گرفته است. بدین منظور، ده نمونه میله ای شکل (Bar) با ابعاد 2.5× 6× 30 میلیمتر از ماده Core ساخته و توسط دستگاه اینسترون مدل 1195 به روش چهار نقطه ای، میزان استحکام خمشی اندازه گیری شده است.میانگین بدست آمده، استحکام خمشی 42 ±538 مگا پاسکال را نشان می دهد که این استحکام بیشتر از بقیه سرامیک های دندانپزشکی و قابل قبول برای استفاده کلینیکی است.

زمینه: ترکیب ZOE سالهاست به عنوان Base در موارد مختلف درمانهای دندانپزشکی کاربرد دارد. به نظر می رسد زولیران مشابه تولید خارجی با نام زونالین می باشد و می تواند جایگزین مناسبی برای این ماده باشد. با توجه به قسمت پایین تر این محصول و سهولت دسترسی به آن، نیاز به بررسی علمی در جهت تایید خصوصیات فیزیکی ضروری به نظر می رسد. هدف: در این تحقیق میزان استحکام فشاری (Compressive Strength) سمان زولیران (براساس ‎آزمایش موجود در دستورالعمل شماره ANSI/ADA 30) با سمان زونالین به عنوان ماده استاندارد مقایسه شده است. مواد و روشها: تعداد 5 نمونه به ابعاد 4mmx6mm از هر یک از سمانها تهیه و به مدت 24 ساعت در دمای 37C0 ±1C0ودر اب مقطر نگهداری شدند. سپس نمونه ها بین ضخامت دستگاه Instrun قرار گرفته و نیرو اعمال گردید. پایین ترین نیروی اعمال شده که قادر به شکاندن نمونه بوده ثبت و با استفاده از فرمول k= 4F/pD2 میزان استحکام فشاری نمونه حساب گردید. یافته ها: میانگین استحکام فشاری 5 نمونه سمان زولیران 14.33 Mpa و میانگین استحکام فشاری 5 نمونه سمان زونالین 31.84 Mpa بود. میانگین استحکام فشاری سمان زونالین بالاتر از میانگین مندرج در دستورالعمل شماره ANSI/ADA 30 و به طور معنی داری از میانگین استحکام فشاری سمان زولیران بالاتر بود. میانگین استحکام فشاری سمان زولیران پایین تر از میانگین مندرج در دستورالعمل شماره ANSI/ADA 30 بود. نتیجه گیری: از آنجائی که استحکام فشاری سمان زولیران به طور معنی داری از میانگین استحکام فشاری زونالین کمتر بود، در نتیجه بنظر می رسد مقایسه و بررسی خواص دیگر فیزیکی این دو ماده جهت تایید یا رد قابلیت کلینیکی این ماده اهمیت دارد.